மனச்சுவடு - 5

"ஒரு ஹலோ சொல்ல இவளோ நேரமா"

"நீ பேசுறதுக்கு இத்தனை மாசம் நான் வெயிட் பண்ணேன். உன்னால ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் வெயிட் பண்ண முடியாதா "

"பழசெல்லாம் இப்ப எதுக்கு. எங்க அண்ணன் கல்யாணம் நீ கண்டிப்பா வந்திடு "

"நீ முதல்ல எதுக்கு என்ன இவளோ நாள் ஒதுக்குன இப்ப ஏன் பேசுற , காரணத சொல்லு"

"நான் ஒதுக்குனேனா? . அப்படின்னு உனக்கு யாரு சொன்னது "

"நான் அனுப்பின மெய்லுக்கு நீ பதில் சொல்லவே இல்ல"

"தெரியாத ஒரு பொண்ணுக்கு மெயில் அனுப்பிட்டு அவ பதில் சொல்லுவான்னு நீ எப்படி நெனைக்கலாம். அதுக்கப்புறம் நீயே வந்து பேசுவேன்னு நான் வெயிட் பண்ணிபாத்தேன். நீ பேசுற மாதிரி தெரில அதான் நானே கல்யாண பத்திரிகை சாக்கா வச்சு பேசுவோம்னு ஆரம்பிச்சேன். இப்பவும் நான் பேசலனா நீ நிச்சயமா பேசிருக்க மாட்ட"

தெளிவாக குழம்பியிருந்தேன்.

"வேற எதுவும் சொல்றதுக்கு இல்லயா? இவளோ தானா? "

"நீ கல்யாணத்துக்கு முதல்ல வரேன்னு சொல்லு. மத்தத அப்புறம் பேசுவோம்."

"ஐ லவ் யூ"

கணினி திரை மௌனத்தை உதிர்த்தது. அவளிடம் பதிலில்லை.

ஒரு குழப்பத்தில் இருந்து இன்னொரு குழப்பத்திற்கு தாவியிருந்தேன்.

"சரி நான் கண்டிப்பா வரேன்"

பேச்சை முடித்த போது நடந்தது கனவா நினைவ என கிள்ளி பார்க்க கூட மறந்திருந்தேன். இதுவரை நடந்தவற்றை மறுமுறை ஒருமுறை மனதில் ஒட்டி பார்த்த போது சில விஷயங்கள் அப்போதிருந்த மனக்குழப்பத்தில் நான் பார்த்திருந்த கோணம் தவறென உணர முடிந்தது. நடப்பவை எல்லாம் எனக்கு எதிரானவையே என்று நான் பார்த்த பார்வை தவறென புரிந்தது. நேரில் பேச முயற்சிக்காமல் என்னையே நான் ஒரு கற்பனை வட்டத்திற்குள் கட்டிபோட்டு கொண்டது தவறென புரிந்தது. இபோதைய நிதர்சனத்தை தவிர மற்றவை எல்லாமே தவறு தான். அந்த தவற்றால் ஒரு சாத்தியமாகக்கூடிய காதலை இழந்திருக்ககூடும் அவள் பேச முற்பட்டிருக்காவிடில்.

"சொல்லாத காதல் எல்லாம் சொர்க்கத்தில் சேராது". சத்தியமான வரிகள்.

ஆனால் அவளின் பேச்சில் தெளிவான காதல் இல்லை என்பது உறுதியாக தெரிந்திருந்தது. அதை காதலாக மாற்ற முடியும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கிருந்தது.

இம்முறை கற்பனைக்கு விடுமுறை கொடுத்துவிட்டு நிஜத்தை நிலையானதாக ஆக்க முயற்சித்தேன்.

கல்யாண நாள். இன்றே அவளிடம் காதலை தெரிவித்து விட முடிவு செய்திருந்தேன்.அவள் மறுக்க முடியாதவாறு காதலை சொல்லவேண்டுமென யோசித்த வேளையில் அவள் எதிரினில் வந்தாள்.
அந்த திறந்த வெளியில் நிலவொளியில் அத்தனை கூட்டமும் அந்த நொடியில் காணாமல் போயிருக்க அவள் மட்டும் தேவதையாய் ஜொலித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

அவள் கண்கள் எதையோ எதிர்பார்ப்பதை என்னால் உணர முடிந்தது. அந்த பார்வை என்னை மட்டுமே பார்த்துகொண்டிருந்தது. திட்டமிட்ட பேச்சுகள் அந்த கணநொடியில் காணாமற்போக அந்த நொடியில் தோன்றிய வார்த்தைகளின் காரணங்களை ஆராயும் முன் வார்தைகள் விழத்தொடங்கியிருந்தன.

"கூட்டத்துல எல்லாரும் உன்னையே பாக்குறாங்க கவனிச்சியா"

"அப்படியா.. சரி நீ சொல்ல வந்தத சொல்லு"

இதை நான் எதிர்பாத்திருக்க வில்லை அதேநேரம் கூறவேண்டிய விஷயத்தை தாமதபடுத்தும் எண்ணமும் இல்லை.

"உன்ன முதல் முறை பாத்த உடனே நீ தான் எனக்குன்னு முடிவு பண்ணி அதுக்காக பைத்தியம் மாதிரி நான் அலையல, ஆனா அன்னியிலிருந்து என் மனசு முழுக்க நீ தான். நீ மட்டும் தான். இதனால நாள் காத்திருந்தது தப்புன்னு நேத்து நீ பேசும்போது புரிஞ்சிச்சு. ஆனா இத்தனை நாள் காத்திருந்ததுனால என் காதல் இன்னும் ஆழமாயிருக்குனு அப்ப தான் எனக்கு புரிஞ்சிச்சு.அதுனால தான் இன்னிக்கு எப்படியும் இத பத்தி பேசிடறதுன்னு ஒரு முடிவோட இங்க வந்தேன். எனக்கு உன்னை எவளோ பிடிக்கும்னு சொல்ல தெரில. ஆனா இந்த உலகத்துலேயே எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சது எங்க அம்மா அப்பா . அவுங்கள எவளோ பிடிக்குமோ அதே அளவு உன்ன பிடிக்கும். நீ என் மனைவியா வந்தா அவுங்கள எந்த அளவுக்கு நான் பாசமா பாத்துபனோ அத விட ஒரு படி அதிகமாவே உன்ன பாத்துப்பேன்.. காதல் வநத நிமிஷம் ஏன் வந்துச்சு எதுக்கு வந்துச்சுன்னு அதுகிட்ட யாரும் கேள்வி கேக்க முடியாது , அதே மாதிரி அந்த பொண்ணுக்கு ஏன் நம்ம மேல தோணலன்னு கேட்பதும் முட்டாள்தனம். அதுனால என்னோட காதல நான் சொல்லிட்டேன். அத ஏத்துக்கறதும் ஏத்துக்காததும் உன் இஷ்டம். ஒத்துகிட்ட சந்தோஷப்படுவேன். ஒத்துகலனா வருத்த படமாட்டேன். இன்னும் கொஞ்சம் கம்மியா சந்தோஷப்படுவேன். காதல் தோத்தாலும் உன்கிட்ட பேச கெடச்ச இந்த வாய்ப்ப நெனச்சே நாள ஓட்டிடுவேன். நான் முடிச்சுட்டேன். இப்போ நீ பேசு அது பதிலோ கேள்வியோ நான் காத்திருக்கேன் "

நிமிர்ந்து அவள் கண்ணை பார்த்தேன். அதில் காதல் தெரிந்தது.

அவள் உதடுகள் வார்த்தைகளை உரைக்க அசைய துவங்கியது.

(முற்றும்)

கொசுறு கவிதை:

தோற்றுகொண்டே இருக்கின்றேன்
ஒவ்வொரு முறை
உன் கண்பார்க்கும் போதும்
ஒவ்வொரு முறையும்
மீண்டும் எழுகிறேன்.
மீண்டும்
தோற்று கொண்டே இருப்பதற்கு

மனச்சுவடு - 3

அவள் ஓரக்கண் பார்வையின் பாதிப்பு விலக ஒரு வாரம் பிடித்தது. அதன் பிறகு அவள் என் கவனத்தை அவள் பக்கம் திருப்ப அடிக்கடி பல முயற்சிகள் எடுத்தது எனக்கு மட்டும் அப்பட்டமாய் தெரிந்தது. ஆனால் இன்னொரு முறை நானே பேச முற்பட்டு மூக்குடைபடும் நிலையில் நான் இல்லை, அவளாகவே பேசட்டும் என்ற பொய் வீராப்பில் காத்திருந்தேன்.

அந்த நாளும் நெருங்கியது. ஆனால் அது நெருங்க ஒரு மாதத்தை விழுங்கியிருந்தது.

கேண்டீனில் ஒரு நாள் காபி எடுக்க நான் சென்ற பொது அவளும் நூல் பிடித்தாற்ப்போல் பின்னால் வந்தாள். அன்று தனிமையில் பேச ஏதுவாக கேண்டீனில் யாரும் இல்லை. மனதிற்குள் திட்டங்கள் வகுக்கபட்டு கொண்டிருந்த வேளையில் குயில் கூவியது. அது எக்ஸ்க்யூஸ் மீ என கூவியது. கட்டை அருகில் இருந்தும் மின்சாரம் பாய்ந்த நிலையில் செய்வதறியாது , சொல்வதறியாது இருந்த நிலையில் மீண்டும் குயில் கூவியது. "கொஞ்சம் தள்ளி நிக்கிறீங்களா நான் காபி எடுக்கணும்" . இப்போது ஒரு விளக்குமாற்று கட்டு தானே வந்து என்னை அடித்து சுயநினைவை மீட்டு தந்தது.

அவள் காபியுடன் ஒரு டேபிளில் அமர்ந்தாள், துணைக்கு செல்போனை எடுத்துக்கொண்டாள். நான் காபியோடு இன்னொரு டேபிளில் அமர்ந்தேன். தனிமையில் அவள் பேசினாள். செல்போனின் மறுமுனையில் யார் என்ற கேள்வி மட்டும் என் மனதில் திரும்பத்திரும்ப ஓடிகொண்டிருந்தது. அன்று தனிமையில் பேச ஏதுவாக கேண்டீனில் யாரும் இல்லை. ஆம் அவள் தனிமையில் யாருடனோ பேச கேண்டீனில் யாரும் இல்லை. தடையாக இருந்த என்னை மட்டும் கண்ணாடியின் பிம்பத்தில் கோபாமாக பார்த்து தெறித்து கொண்டிருந்தாள். நான் விலகுவதாக இல்லை . அவளை விட அவள் உரையாடலின் சாராம்சம் என்னை அங்கே உட்கார வைத்தது. பல விஷயங்களை உணர வைத்தது. அந்த உரையாடலை நான் கேட்க வேண்டும் என்றே அவள் உரக்க பேசி கொண்டிருந்ததும் புரிந்தது.

"டீ நகர் போகணும் . முகூர்த்த பட்டெல்லாம் எடுக்கணும் அப்புறம் நகை வாங்கணும். தாலி செயினும் அன்னைக்கே வாங்கிடலாமா.. அப்புறம் " அவள் பேச பேச என் மூச்சு சீர்கெட்டு மனது கனக்க தொடங்கியிருந்தது.

அவள் உரையாடல் முடிந்து என்னை கடக்கும் போது அதே ஓரவிழி பார்வை.

இம்முறை எனக்கு புரிந்தது அது ஆசையாக பார்க்கும் பார்வை இல்லை ஒரு மனதை வெற்றிகரமாக நோகடித்த ஒரு சாடிஸ்டிக் பார்வை.

ஒரு நொடியில் மிக அருகிலும் அடுத்த நொடிய நினைக்க முடியாத தூரத்திலும் ஒருவரை நிறுத்தி பார்க்க கண்டிப்பாக காதலில் விழுந்திருக்க வேண்டும். விழுந்து எழுந்து மீண்டும் விழுந்திருக்க வேண்டும்.

(தொடரும்)

மனச்சுவடு - 2

நான் பார்ப்பதை அவள் பார்த்ததை சிந்தனையில் விட்டு அகற்ற முடியாமல் பேச முடிவு செய்தேன். அவள் பார்வைக்கு ஆயிரம் அர்த்தங்கள் நானே என் மனதிற்கு கற்பித்தேன் . எல்லா ஆண்களின் எண்ணத்தை போல அனைத்தும் எனக்கு சாதகமாகவே யோசித்தேன்.

எப்படி பேச. என்ன பேச , எங்கு தொடங்க , எங்கு முடிக்க மீண்டும் கேள்விகள் முளைத்தன. ஆனால் பேச வேண்டும் என்ற தீர்மானம் மட்டும் எல்லா கேள்விகளையும் முறியடித்து வென்றது. மிக தவறான வெற்றி இது. சில நேரங்களில் சில முடிவுகள் தோற்பதே நல்லது. தோல்வியை விட நிச்சயம் வெற்றி நமக்கு தான் என்ற எண்ணத்துடன் பங்கேற்காமல் பார்த்து கொண்டிருப்பதும் சுகம் தான்.

பெயரளவில் என்னை யாரென்றே தெரியாத அவளுடன் பெயரை முதலில் தெரியப்படுத்தி அறிமுகம் செய்து கொண்டு பேச முற்பட்டிருக்க வேண்டும். கற்று தெரிந்த பாடம் இது. நிராகரிக்க படுவேன் என்ற எண்ணத்துடன் பேசினேன் , கடிதத்தில்.

வராத பதில் கடிதத்தை எதிர்பார்த்து காத்திருந்தேன். அது படிக்கப்பட்டு கிழிக்கப்பட்டு இருக்குமோ இல்லை படிக்கபடாமலே கிழிக்கப்பட்டு இருக்குமோ , மேற்கொண்டு அவளிடம் பேச முயற்சிகள் எடுக்கலாமா வேண்டாமா என்ற யோசனையிலே ஒரு மாதம் கழிந்தது. அவளும் அடிக்கடி செல்போனோடு ஒதுங்குவது முட்டுகட்டைகளை அடுக்கி கொண்டே போனது. மறுக்கப்பட்டதை மறக்க நினைத்து இந்த பழம் புளிக்கும் என வட்டாரத்தில் பேச்சுக்கள் எழ வைத்தேன். நாளைடவில் கண் எதிரில் அவள் இருந்தாலும் மறந்தே போனேன்.

மறந்தே போனேன் அந்த நொடி வரை, எல்லா மனமுடிச்சுகளையும் ஒரு நொடியில் அவிழ்த்துபோட்ட அந்த நொடி வரை , அஸ்தனமான சூரியனும் எட்டி பார்க்க எழுந்து வர துடித்த அந்த நொடி வரை, களைந்திருந்த பிச்சைகாரனை தேடி வந்த தர்மம் போன்ற அந்த நொடி வரை, அழுதுதுடிக்கும் குழந்தை மிட்டாய் பார்த்து சிரிக்கும் அந்த நொடி வரை.

பக்கம் சென்ற அவள் ஓரகண்ணால் எனை பார்த்து சிரித்த அந்த நொடி வரை.

(தொடரும்)

மனச்சுவடு - 1

அதிவேகமாக கழிந்து கொண்டிருந்த தினங்கள் அன்று ஆசுவாசமாக கழிந்து கொண்டிருந்தது.

வழக்கத்திற்கு மாறாக என் அலுவலக சீட்டுக்கு அருகில் வந்து வெறும் ஹலோ அளவில் இருந்த நண்பர்கள் எல்லாம் ஆருயிர் தோழர்களாக மாறிகொண்டிருந்தார்கள். என் தொலைபேசியும் மறுஉயிர் பெற்று அலுவலகத்தின் எல்லா தளங்களில் இருந்தும் நலம் விசாரிப்புடன் என் சுற்று வட்டாரத்தை பற்றியும் விசாரிப்பு தொடர்ந்தது.

அத்தனை நேரம் கேள்விகளை மட்டும் மனதிற்குள் ஓட்டி கொண்டிருந்த எனக்கு விடை அவள் எழுந்து நிற்கும் போது கிடைத்தது.

இத்தனை காலங்கள் போராடி பிரம்மன் இப்போது தான் தன் பணியை சரிவர செய்து இருக்கிறான். நளினமான நடை, பார்க்கும் அனைவரையும் வசீகரிக்கும் புன்னகை , எவரையும் சட்டை செயாத அந்த மிடுக்கு அத்தனையும் அவளை மேலும் அழகாக காட்டியது. அதுவரை அழகென்று பெருமை கொண்ட பெண்களை எல்லாம் தொலை தூரத்தில் ஒரே நாளில் தொலைய செய்தாள்.

அவள் வந்த ஒரே நாளில் அலுவலகத்தில் அணைத்து ஆடவர் மத்தியில் பெரும் பரபரப்பு இருந்தது , ஆனால் வழக்கம் போல அந்த பரபரப்பு ஒரு வாரத்தில் ஒரு நான்கைந்து பேரிடத்தில் மட்டும் விடாப்பிடியாக ஒட்டி கொண்டு மற்றவரிடத்தில் காற்றில் கரைந்து விட்டது. அடுத்த சில வாரங்களில் இவளை பற்றிய பேச்சுக்கள் அறவே குறைந்து போயின. ஆனால் இப்போது நான் என்னுடன் தினமும் பேச துவங்கியிருந்தேன் .

இரவுகள் நீளமாகி கொண்டிருந்தன. கவிதைகள் குவியதொடங்கின. கற்பனையில் நிறைவேற சாத்தியமில்லாத விடயங்கள் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தன . அலுவலகத்தில் இல்லாத நேரங்கள் அலுவலகத்தை தேடின. அலுவலகத்தில் அவள் இல்லாத நாட்கள் அவளை தேடின. கண் எதிரில் தேவதை கற்பனைக்கா பஞ்சம், கவிதைகளால் கவிதையை தினமும் தினமும் துதி பாடி கொண்டிருந்தேன்.

அனைவருக்கும் பிடித்த கவிதை அவளுக்கு பிடித்திருக்கவில்லை போலும். நான் சொல்லாமல் அவளே உணரும் அந்த கற்பனை வட்டத்தில் சிக்கி கொண்டே நிஜத்தில் சிந்தித்து கொண்டிருந்தேன். நிஜம் விளங்க நாழியானது. நிஜம் உணர்ந்த போது நாட்கள் வேகமாக கழிந்து கொண்டிருந்தது. என் வார்த்தைகளுக்கு முட்டுகட்டையாய் கேள்விகளை நானே கேட்டுகொண்டிருந்தேன். கேள்விகள் தொலைந்த போது தைரியமும் தொலைந்து போயிருந்தது. முடிவில் எதிர்பார்த்தது எதிர்பாராமல் நிகழ்ந்தது.

(தொடரும்)

உனக்கு மட்டும் ரகசியம் - 2

"ராம் நான் ஏ.சி. பி இளமாறன பாக்க போறேன். நம்ம படிச்ச அந்த ரெட்டை கொலை விஷயமா பேசணுமாம். நீயும் வரியா" புறப்பட்டு கொண்டே கேட்ட சங்கரின் கேள்விக்கு எப்போதும் துடுக்காக இருக்கும் ராமிடம் சிறிது நேரத்திற்கு எந்த பதிலும் இல்லை.

"உன்ன தான் ராம் கேக்றேன். என்ன ஏதோ யோசனையில் இருக்க போல" மீண்டும் சங்கர் கேட்டபோது அரைமனதுடன் ராம் தலையசைத்து புறப்பட்டான்.

போகும் வழியெல்லாம் சங்கரின் மனது கொலை நடந்த நிகழ்வுகளை தொடர்பு படுத்தி துப்பை தேடி கொண்டிருந்தது.ராம் மௌனமாகவே வந்தான்.

"ஏன் ராம் ரொம்ப ஸைலன்டா இருக்க"

"இல்ல இந்த கேஸ நாம அவசியம் எடுத்துகணுமா? எனகென்னவோ முன்னாடி மாட்டின மாதிரி இளமாறன் மறுபடியும் ஏதாவது சிக்கல்ல மாட்டிவிட்டுருவாரோணு தோணுது"

"எனக்கும் அந்த பயம் இருக்கு இருந்தாலும் போன்ல அவர் பேசுன தொனி அப்படி தெரியல. தவிர அவர் இன்னும் போலிஸ் போர்ஸ் அதிகப்படுத்தி தேடாம நம்மல தொடர்பு கொண்டதனால கேஸ்ல ஏதொ ஒரு சொல்ல முடியாத சிக்கல் இருக்குனு நினைக்கிறேன். எதுக்கும் போய் பேசிட்டு முடிவு பண்ணலாம்"

"சரி பாஸ்"

ஏ.சி.பி அலுவலகம். சங்கரை எதிர்பார்த்துகொண்டிருந்த இளமாறன் ஒரு சிறு புன்முறுவலுடன் வரவேற்றார் பின்னாலிருந்த ராமை பார்த்து இவன் இங்கு அவசியம் தானா என்ற பார்வையை சங்கரிடம் வீசினார். சுதாரித்து கொண்ட சங்கர் "சார் இவன் என்னோட அஸிஸ்டன்ட் ரொம்ப நம்பகமானவன் துடிப்பானவன் ஸோ நீங்க பயப்படாம கேஸ் பத்திசொல்லலாம்" என சமாளித்தான்.

இளமாறனின் குளிரூட்டப்பட்ட அந்த அறையின் நிகழ்வுகள் வெளியே செல்லாதவாறு கதவை தாழிட்டு இருக்கையில் சங்கரையும் ராமையும் அமர்த்தி நடந்த கொலைகளை பற்றி விவரிக்க தொடங்கினார்.

"சங்கர் இந்த கேஸ்ல உங்கல இன்வால்வ் பண்ண வேண்டிய கட்டாயம் ஏன் வந்ததினா இதுல போலிஸ் டிபார்ட்மென்ட் ஆட்களே சம்பந்தப்பட்டிருப்பாங்கனு ஒரு சந்தேகம் இருக்கு"

"எத வச்சு சார் சொல்றீங்க" சங்கரின் விழிகள் விரிந்தது.

"இதுவரைக்கும் செத்து போன நாலு பேரும் நாங்க போன மாசம் ரகசியமா தயார் பண்ணின கேடிகள் மற்றும் பிரபலமான ஆனால் பேக்க்ரவுன்ட்ல இல்லீகல் பிசினஸ் பண்றவங்க லிஸ்ட்ல இருக்கவங்க. அந்த லிஸ்ட் எப்படி கொலைகாரன் கிட்ட கெடச்சதுன்னு தெரில, போலிஸ்ல யாரோ அவனுக்கு கண்டிப்பா ஹெல்ப் பண்ணி இருக்கனும்"

"வெரி இன்டரஸ்டிங் சார். அந்த லிஸ்ட் தயார் பண்ணும் போது யார்யாரெல்லாம் இருந்தாங்க"

"எனக்கு மேல இருக்ற அதிகாரிகள் நெறய பேர் இருந்தாங்க பட் அவுங்கல நான் கேள்வி கேக்க முடியாது. ஆதாரத்தோட போனா தான் முடியும்"

"ம்ம்.. சிக்கலான நிலைமை தான். கொலை பத்தின டிடைல்ஸ் ஏதாவது இருக்கா.. எனிதிங் இன்டரஸ்டிங் இன் தெம்? "

"இருக்கு. நாலுமே விசித்திர கொலைகள். ரெண்டு ரெட்டை கொலைலயும் முதல் கொலை நடந்து ஒரு மணி நேரம் கழிச்சு அடுத்த கொலை நடந்திருக்கு"

"ஒரே ஆள் இதை செஞ்சிருப்பானு நம்ப்ரீங்கலா" சங்கரின் கேள்விகளை கேட்க ராம் அதை குறிப்பெடுத்து கொண்டிருந்தான்.

"அதற்கான சாத்தியகூறுகள் இருக்கு.முதல் ரெட்டை கொலையில ஒருத்தர் தாம்பரத்தில இருந்தார் இன்னொருத்தர் சைதாபேட்டைல. அந்த இன்னொரு கொலைல ஒண்ணு ஆவடில இன்னொன்னு வில்லிவாக்கதுல."

"ரெண்டு ரெட்டை கொலைளையும் அந்த இடங்களுக்கு ஒரு மணி நேரத்துல போக முடியும். ஒரே ஆள் செஞ்சுருக்க சாத்தியம் தான். வேற ஏதாவது கொலைய பத்தின டீடைல்ஸ்"

"சங்கர் நாலு பேரும் நெத்தில துப்பாக்கில சுட்டதுனால செத்திருக்காங்க"

"எப்படியும் அவுங்கல நீங்க என்கவுன்டர்ல போட்டா அப்படி தான சுடப்போறீங்க" சங்கரின் நக்கல் இளமாறனை எரிச்சலூட்டியது.

"அந்த புல்லட்ஸ் என்னோட பெர்ஸனல் ரிவால்வரோட புல்லட்ஸ்"

சங்கர் திடுக்கிட்டான். "என்ன சார் சொல்றீங்க.அந்த ரிவால்வர் இப்ப எங்க இருக்கு"

"அத யாரோ திருடிட்டாங்க.தற்காப்புக்காக நான் சொந்தமா வச்சிருந்தது அது. லைசன்ஸ் வாங்குன ரிவால்வர். நிறைய புல்லட்ஸ் வச்சிருந்தேன் எப்படியும் ஒரு நாப்பது அம்பது இருக்கும். தொலைஞ்சதுக்கு அப்புறம் தான் இந்த புல்லெட் பத்தின ரிபோர்ட் வந்துச்சு. ஸோ இப்போ கம்ப்ளைன் பண்ணா கூட எம்பேர்ல தான் சந்தேகம் வரும். இப்ப புரியுதா உங்கள ஏன் கூப்பிட்டேனு? "

"புரியுது. நிச்சயம இது உங்கள சிக்க வக்க போட்ட ப்ளான் தான்.இந்த விஷயம் வெளில தெரியாதுல்ல?"

"தெரியாது. ஆன இன்வெஸ்டிகேசன் தொடர தொடர இத ஈஸியா கண்டுபிடிச்சுடுவாங்க. அந்த லிஸ்ட் மேட்டெர லிங்க் பண்ணா கதை முடிஞ்சுது"

"நீங்க கவலைபடாதீங்க நாங்க சைலன்டா இந்த கேஸ இன்வெஸ்டிகேட் பண்றோம். அப்புறம் அந்த லிஸ்ட் எனக்கு வேணும் அத வச்சு அடுத்த கொலை எங்க நடக்க போகுதுன்னு க்ளூ கிடைக்குதான்னு பாக்கணும்"

"நாளைக்கு காலைல வாங்க தரேன்" கூறிகொண்டே இவர்கள் வெளியேற கதவை திறந்து உதவினார். சங்கர் முகத்தின் தீவிரம் இந்த கேஸில் நிச்சயம் அவன் உதவுவான் என தோண்றிய நேரத்தில் ராமின்
முகத்திலிருந்த அந்த மெல்லிய சிறிப்பு இளமாறனை குழப்பியது.

அதே நேரம் ராமிடம் இருந்த ட்ரான்ஸ்மிட்டரின் மூலம் அங்கு நடந்த உரையாடல்கள் வெளியில் இருந்த அந்த மாருதி ஆம்னியில் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தது.

(தொடரும்)

உனக்கு மட்டும் ரகசியம் - 1

டிடக்டிவ் சங்கரின் ஆபீஸ்.

பேருக்குத்தான் அது டிடக்டிவ் ஆபீஸ் ஆனால் வருவதெல்லாம் கல்யாணத்துக்கு பையன் அல்லது பெண் பேக்ரவுண்ட் செக் பண்ற கேஸ்கள் தான். வருமானத்துக்கு அது போதும் என்றாலும் வேலையில் அவன் எதிர்பார்த்த த்ரில் இல்லாததால் தன்னை தானே அவன் நொந்து கொள்ளாத நாளில்லை.

இவனின் சோம்பலை மதிக்காமல் கடிகாரம் சுறுசுறுப்பாய் பத்து மணியை காட்டியது. கம்ப்யூட்டரில் முகம் புதைக்காத குறையாய் இருந்த சங்கரை டீக்கடை பையன் குரல் திருப்பியது.

"என்ன சார் வழக்கம் போல இன்னைக்கும் ஈயடிச்சிட்டு இருக்கீங்களா "

"வாய் ரொம்ப நீளுது உனக்கு" சங்கர் சற்று கோபமாக கூறியது அந்த டீக்கடை பையனை சற்று கூட பாதிக்காதது அவனுக்கு மனதிற்குள் சிர்ரிப்பை வரவழைத்தது .

"என்ன சார் டென்சன் ஆவுற சும்மா தமாசா தான் சொன்னேன்."

"டீ குடுதுட்டெல்ல நீ கெளம்பு. இரும்படிக்கிற எடத்துல ஈக்கென்ன வேல"

"சார் நீங்க எங்க இரும்படிசீங்க, ஈ தான் அடிக்கிறீங்க அப்ப நான் இருக்கிறது கரெக்ட் தான"

"நல்லா பேச கத்திருக்கடா சுரேசு " " எப்ப பாத்தாலும் கம்ப்யூட்டர்லயே இருக்கியே அப்படி என்ன தான் சார் பண்ணுவ நமக்கும் கொஞ்சம் சொல்லி கொடுத்த நானும் ஒரு டிடக்டிவ் ஏஜென்சி வச்சு பொழச்சுப்பேனே"

"நேரம் டா நேரம். ஒரு பெரிய கேஸ் புடிச்சு உங்க எல்லார் வாயையும் அடைக்கிறேன் பாரு" சங்கர் கூறிகொண்டிருக்கும்போதே ஒரு நமுட்டு சிரிப்புடன் சுரேஷ் காலி டம்ளருடன் வெளியேறினான்.

மீண்டும் கம்ப்யுட்டரில் மூழ்கலாம் என நினைத்த போது செல்போன் சிணுங்கியது. சங்கரின் அசிஸ்டன்ட் ராம் தான் அழைக்கிறான்.

"பாஸ் நான் அந்த மாப்பிள்ளை வெரிபிகேசன்காக வந்தேன். வேல சீக்கிரம் முடிஞ்சிடுச்சு நேரா ஆபீஸ் வந்திடவா இல்ல வேற எதாவது கேஸ் இருக்கா"
"இப்போதைக்கு ஒண்ணுமில்ல நீ ஆபீஸ்க்கு வா பாத்துக்கலாம் "

"சரி பாஸ்"

ராம். நல்ல துடிப்பான இளைஞன். எந்த வேலை என்றாலும் சலிக்காமல் செய்வான்.வேறு வேலை எதுவும் கிடைககாததால் சங்கரிடம் உதவியாளராய் சேர்ந்தான். பின்னர் சங்கரின் ஆர்வத்தை பார்த்து அவனுக்கும் இந்த துறையில் எதாவது பெரிதாய் சாதிக்க் வேண்டும் என்ற ஆர்வம் அவனை இதே பணியில் தொடர செய்தது.

மதிய நேரம் நெருங்கி கொண்டிருந்தது. சங்கரின் மனதிற்குள் ஆயிரம் எண்ணங்கள் ஓடி கொண்டிருந்தது. முக்கியமாக டீக்கடை பையனிடம் பெரிய கேஸ் புடிச்சு காட்றேன் என நடக்க சாத்தியமில்லாத சபதம் அடிக்கடி ஓடியது. இவனின் ஆரம்ப காலங்கள் கொஞ்சம் சுவாரசியம் கலந்த சோகங்கள் தான்.

டிடக்டிவ் ஏஜென்சி ஆரம்பித்த காலத்தில், தானே எல்லா கிரைம்சீனிலும் வலிய சென்று துப்பறிந்தான். போலீசுக்கு துப்புகள் கொடுத்து விசாரணைக்கு மறைமுகமாக பல உதவிகள் செய்திருந்தான். ஆனால் வெளிச்சத்துக்கு இவன் நிழல் கூட வந்ததில்லை. அப்போது நண்பரானவர் தான் இன்ஸ்பெக்டர் இளமாறன்.

பல கேஸ்களில் இவன் உதவியை நாடி பதவி உயர்வுகளை அள்ளி கொண்டவர். இப்போது ஏ.சி.பியாக பொறுப்பு வகிக்கிறார். சங்கரின் உதவிகள் அவருக்கு தொந்தரவாக தெரிய ஆரம்பித்தது அவருக்கடுத்து அவரது இடத்தில வந்த இன்ஸ்பெக்டருக்கும் அவன் உதவிய பொழுது தான்.

சங்கரையே அந்த கேஸில் சிக்க வைக்க இளமாறன் முயன்ற போது தான் சங்கர் தான் மாட்டியிருப்பது சிலந்தி வலையென உணர்ந்தான். பிரச்சனையில்லாமல் அதிலிருந்து விடுபட இனிமேல் போலீஸ் கூப்பிட்டாலலேலொழிய அவன் எந்த க்ரைம்சீனுக்கும் வரக்கூடாது என இளமாறனிடம் உறுதிமொழி எடுக்க வேண்டியிருந்தது.

டிடக்டிவ் வேலையை வெறுக்க தொடங்கிய அவனுக்கு பின்னர் தான் தெரிந்தது பல டிடக்டிவ் ஏஜென்சிக்கள் கல்யாண வெரிபிகேசனும் கம்பெனி செக்யுரிடிகள் காண்ட்ராக்டையும் நம்பி தான் இயங்கிகொண்டிருந்தது.

உணவின் மேல் வெறுப்பிருந்தாலும் பசிக்கு சாப்பிட்டுத்தானே ஆக வேண்டும். சங்கரின் நிலையும் அது தான். விருப்பப்பட்டு தொடங்கிய தொழிலை விருப்பமில்லாமல் செய்து கொண்டிருக்கிறான். அவனது அசிஸ்டன்ட் ராம் தான் வெளி வேலைகள் எல்லாம் கவனிப்பது இவன் ஆபீஸில் மட்டுமே அமர்ந்து வரும் சொற்ப வாடிக்கையாளர்களை கவனித்து கொள்வான். மற்ற நேரங்களில் கம்ப்யூட்டர் தான் அவனது உலகம். நாட்டு நடப்புகளை விட வெளிநாடுகளில் நடக்கும் வழக்குகள் விசாரணை அனைத்தையும் படித்து ஆராய்வது தான் வேலை. அந்நேரங்களில் காலத்தை மறந்து நடுநிசி வரை மூழ்கிக்கிடந்தது பலமுறை.

"பாஸ் என்ன பண்றீங்க.. மறுபடியும் கம்ப்யூட்டரா" ராம் கூவிக்கொண்டே வந்தான்.

சங்கர் நினைவலைகளிலிருந்து விடுபட்டு அவனிடம் சற்று முன் படித்த கேஸை பற்றி பேசினான்.

"ஆமாண்டா இங்க பாரு வெரி இன்டரஸ்டிங் கேஸ் ப்ளோரிடால நடந்திருக்கு. அப்பன கோவத்துல கொலை பண்ணி பசங்க ஒரு மாசம் பாடிய ப்ரீசர் பாக்ஸ்ல வச்சுருக்காணுங்க. அப்புறம் இன்சூரன்ஸ் பணம் கெடைக்கணும்னு அத ஆக்சிடண்டா மாத்த அவனுங்களே கார்ல கொண்டு போய் ஒரு மரத்துல மோதி பெட்ரோல் டேங்ல நெருப்பை கொளுத்தி விட்டு எஸ்கேப் ஆயிட்டாணுங்க. பசங்க தப்பிசோம்னு நெனைக்கும் போது போலீஸ் அவனுங்கள அரஸ்ட் பண்ணிச்சு. "

"எப்படி பாஸ். கேஸே வித்தியாசமா இருக்கே"

"அன்னைக்கு கார்ல ஆக்சிடன்ட் பண்ண போகும் போது ஒரு எடத்துல ஓவர் ஸ்பீடிங் அதுனால சிக்னல்ல கேமராவுல அந்த கார் பதிவாகிருக்கு அதுல கார்ல மூணு பேர் இருக்கிறது தெரிஞ்சிடுச்சு. தடயம் இல்லாம கொலை. ஆனா அதையும் சாமர்த்தியமா போலீஸ் கண்டு பிடிச்சுட்டாங்க "

"அது தான் என்ன தான் தடயம் இல்லாம பண்ணாலும் நம்மளையும் அறியாம தடயம் எதையாவது விட்டுடறது நடக்க கூடியது தான். பாஸ் இன்னைக்கு பேப்பர் படிச்சீங்களா? "

"எனிதிங் இன்ட்ரஸ்டிங்?"

" நம்மூர்ல ஒரு ரெட்டை கொலை. ஒரே மாதிரி ரெண்டு பேர கொன்னுருக்காங்க. கிட்டதட்ட ஒரே நேரத்துல ரெண்டு கொலையும் நடந்திருக்கு..ஆனா ரெண்டும் வேறவேற எடத்துல நடந்திருக்கு"

"வாட்.. ஷோ மீ தி பேப்பர்" சங்கரின் முகத்தில் திடீர் பிரகாசம். கொலையை பத்தி அதிகம் விபரங்கள் பேப்பரில் இல்லை. ஆனால் இந்த இரண்டு கொலையும் லிங்க் பண்ண போலீசுக்கு இரண்டு வாரங்கள் ஆயிருந்தன.வேறு எந்த தகவல்களும் இப்போது கூற முடியாதென்றும் கூறினால் கொலைகாரர்கள் உஷாராகக்கூடும் என்று செய்தி முடிக்கப்பட்டிருந்தது.

சங்கர் அதை படித்து முடிக்கவும் செல்போன் சிணுங்கவும் சரியாய் இருந்தது. அழைப்பை பார்த்தவனுக்கு குழப்பம் கலந்த ஆச்சர்ய ரேகைகள் முகமெங்கும் ஓடி படர்ந்தன. அழைத்தது ஏ.சி.பி இளமாறன்.

"ஹலோ சங்கர் எப்படி இருக்கீங்க. நான் இளமாறன் பேசறேன் "

"அதான் கைய கட்டி போட்டுட்டீங்கலே சார்"

"பழைய விஷயம் இப்ப வேண்டாம். உங்க ஹெல்ப் இப்ப அவசரமா வேணும்"

"சொல்லுங்க சார். இப்பல்லாம் நான் போலீஸ் விஷயத்துல தலையிடரதே இல்லயே "

"இந்த வாட்டி நானே உங்கள ரிக்வஸ்ட்ட் பண்றேன் பழச மனசுல வச்சிகிட்டு மாட்டேனு சொல்லிடாதீங்க"

"சரி சொல்லுங்க சார்"

"ரெண்டு வாரம் முன்னாடி நடந்த ரெட்டை கொலை பத்தி தெரியுமா"

"ம்.. இன்னைக்கு தான் பேப்பர்ல படிச்சேன் "

"அந்த இன்வெஸ்டிகேஷனுக்கு உங்க உதவி தேவைப்படுது.கொஞ்சம் என் ஆபீஸ் வரைக்கும் வர முடியுமா"

"நாளைக்கு காலைல வரேன் ஸார்" சங்கருக்கு தேவை இல்லமால் இதில் மாட்ட வேண்டுமா என்ற எண்ணங்கள் மேலோங்கி இருந்தது. அதை அவன் குரல் தெளிவாக இளமாறனுக்கு காட்டி கொடுத்திருக்கும்.

"இல்ல இது அவசரம். நீங்க உடனே வர முடியுமா?"

"சார் கொலை நடந்து ரெண்டு வாரம் ஆச்சு இப்ப தான் போலீஸ் ரெண்டு கொலையையும் லிங் பண்ணிருக்கு. நீங்க இவளோ நிதானமா விசாரணை பண்ணும்பொது என்ன மட்டும் ஏன் அவசரப்படுத்துறீங்க " சற்று கோபத்துடன் சொன்னான்.

"நீங்க இன்னும் பழச நெனச்சுகிட்டெ பேசறீங்க. இது அவசரம் தான். நேத்து நைட் இன்னொரு ரெட்டை கொலை நடந்திருச்சு"

"வாட்!!" கேட்டு கொண்டே சங்கர் வேட்டைக்கு தயாரானான்.




(தொடரும்)